หนังสือในความทรงจำ

posted on 20 May 2009 00:20 by jing

ไอด้ากับยาวิเศษ

จู่ๆ อะไรบางอย่างก็ทำให้คิดถึงหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมา ตัวข้าพเจ้านั้นเดิมทีในวัยเด็กไม่ใช่คนชอบอ่านหนังสือ (หรือเรียนนักสือ) นัก ขนาดอยู่ชั้น ป.4 ยังอ่านหนังสือบางตัวไม่ออกเลย เช่น พวกตัวที่มีสละ วรรยุค คำควบกล้ำแปลกๆ อย่าง เอาะ แอะ เอีย อะไรเทือกนี้ อ่านไม่ออกเลย สิ่งที่จูงใจให้ข้าพเจ้าอยากอ่านหนังสือออกเพียงอย่างเดียวในวัยเด็กคือ หนังสือการ์ตูน และเพราะการ์ตูนเป็นสื่อการอ่านที่ทำให้ข้าพเจ้ากระตือรือร้นยิ่งกว่าคุณครูผู้สอน คุณหญิงแม่กับเจ้าคุณพ่อเลยปล่อยให้ข้าพเจ้าในวัยเด็กอยู่กับหนังสือการ์ตูนมากกว่าหนังสือเรียน

หนังสือเล่มหนาๆ ที่เรียกว่า นวนิยายนั้น แทบจะไม่อยู่ในสายตาของข้าพเจ้าด้วยความที่ว่า มันหนา ตัวหนังสือแยะ แถมตัวเล็กด้วย ซ้ำร้ายกับภาษาไทยกระท่อนกระแท่นจะอ่านจบได้อย่างไรกัน ทำให้ข้าพเจ้าเมินเฉยหนังสือประเภทนี้ราวกับว่ามันไม่มีอยู่ในโลก จนกระทั่งเมื่อเรียนอยู่ชั้นประถม 4 หนังสือนวนิยายเรื่องแรกที่ข้าพเจ้าเลือกอ่านก็คือ 3 ใบเถา... เอ่อ จะว่าอ่านก็ไม่เชิง อย่างที่ว่าตอนนั้นข้าพเจ้ายังอ่านหนังสือไม่คร่องนัก แต่ที่สนในหนังสือเล่มหนาอย่าง 3 ใบเถา ขนาดที่ว่าพักเที่ยงทีไรก็จะต้องวิ่งไปห้องสมุดเพื่อหยิบหนังสือเรื่องนี้ขึ้นมา 'ดู' ก็เพราะว่าหนังสือเล่มนี้ มีภาพประกอบเป็นเรื่องราวของเด็กผู้หญิง 3 คนที่สวยสดงดงามมาก (แต่เรื่องราวเป็นยังไงข้าพเจ้าก็ไม่ทราบเหมือนกัน)

จนกระทั่งถึงชั้นประถม 5 หนังสือที่ข้าพเจ้าเลือกหยิบมาอ่านอีกครั้งก็คือเรื่องไอด้ากับยาวิเศษ

ไอด้ากับยาวิเศษ มีดียังไง

จำได้ว่าตอนนั้นข้าพเจ้านั่งทำอะไรก็ไม่รู้อยู่ในห้องสมุด จากนั้นคุณครูประจำห้องก็ได้ขนหนังสือเล่มสีขาวหลายเล่มเข้ามาเรียงบนชั้น ในตอนแรกข้าพเจ้ามิได้สนใจหนังสือเล่มนั้นเลย จนกระทั่งเข้าไปในห้องสมุดอีกหลายครั้งก็ไม่เห็นมีใครหยิบมันมาอ่าน ด้วยความสงสัย (ปนไม่มีอะไรทำ) ข้าพเจ้าเลยเลือกหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาหนึ่งเล่ม ข้างในทำเหมือนกับหนังสือนิทาน มีภาพประกอบสวยงามและตัวหนังสือที่ใหญ่อ่านง่ายสบายตา จึงทำให้ข้าพเจ้าอ่านหนังสือเล่มนั้นจนจบ และยังตราตรึงความประทับใจอยู่เท่าทุกวันนี้

ไอด้ากับยาวิเศษเป็นหนังสือเกี่ยวกับโรคเอดส์ โดยมีเรื่องย่อๆ ว่า (ต้องขออภัยหากข้อมูลอาจไม่ถูกต้องนักเพราะมันนานมากแล้ว)

ไอด้าเด็กชายผู้เหงาหงอยที่เที่ยวตามหายาวิเศษไปทั่วดวงดาว เพราะพ่อแม่ของเขาถูกโรคร้ายพรากจากไป ทำให้เขาได้พบเจอเหตุการณ์ต่างๆ ทั้งเพื่อนๆ ที่ได้ประสบพบเจอการสูญเสียแบบเดียวกันกับเขา และทุกคนต่างให้กำลังใจเพื่อให้เขาตามหายาวิเศษมาให้ได้ จนกระทั่งหลังจากฝ่าฟันอุบสรรค์มากมายไอด้าได้พบกับนางฟ้า เขาเข้าไปขอยาวิเศษมา แต่นางฟ้า (ตรงนี้ไม่แน่ใจ) บอกว่าไม่มียาที่จะสามารถรักษาโรคนี้ให้หายขาดได้ แต่มียาขนาดหนึ่งทีช่วยป้องกันจากโรคร้ายนี้ นั้นคือความรักและกำลังใจ (เทือกๆ นี้)

สรุปก็คือไอด้าเด็กน้อยในเรื่องตลอดจนเด็กคนอื่นๆ นับหมืนล้าน คือ เด็กที่สูญเสียพ่อแม่ไปด้วยโรคเอดส์และบางคนก็ติดโรคร้ายนี้มากจากพ่อแม่ด้วย ทุกคนต่างปรารถนายาวิเศษที่จะมาช่วยพ่อแม่และตนเอง  

เนื้อเรื่องบางส่วน (มั้ง)

ในเวลาค่อนดึกของเดือนหงาย ไอด้า เทพตัวน้อยๆซึ่งถือกําเนิดบนดาวดวงหนึ่ง นั่งเศร้าสร้อยอยู่ยนโขดหินแต่เพียงลําพัง สายลมเหนือ เพื่อนยามเหงา พัดผ่านมาแวะทักทายเช่นเคย

"ไอด้า เพื่อนรัก ดึกแล้ว ทําไมมานั่งอยู่คนเดียว เธอไม่นึกอยากนอนพักผ่อนบ้างหรือ?''

ไอด้าถอนหายใจก่อนตอบว่า ''ขอบใจที่เป็นห่วง แต่เธอจะให้ฉันนอนหลับลงได้อย่างไรในเมื่อฉันยังมีภารกิจยิ่งใหญ่ที่ต้องทํา.. ฉันตามหายาวิเศษไม่พบเลย''

สายลมเหนือถามอย่างสงสัย

''ยาวิเศษ..ยาวิเศษฉันเห็นแต่เธอพูดถึงแต่ยาวิเศษใครป่วยกันเหรอ''

ไอด้าตอบอย่างข้องใจว่า

"ยาวิเศษก็คือยาที่สามารถช่วยรักษาพ่อแม่ของฉันหายให้จากโรคร้ายได้น่ะสิ ฉันตามมายาวิเศษมานานหนักหนาก็ยังหาไม่พบสักทีจะเป็นอย่างไรบ้างก็ไม่รู้"

...................

เด็กชาย ญ ตัวเล็กกว่าไอด้าบ้างตัวเท่าไอด้าบ้างนับ 10000 ล้านคน โบกมือทักทายไอด้าอย่างเป็นมิตร

''ไอด้า ไอด้า''

เสียงเล็กๆ นับพันๆ ตะโกนเรียกชื่อไอด้าสะท้อนก้องหุบเขา แล้วเด็ก ญ ตัวนิดเดียวก็พยายามปืนหุบเขาที่สูงชันจนถึงยอดเขาไอด้ายืนอยุ่ ในมือมีดอก ฮินารี เด็กน้อยยื่นดอกไม้ให้ไอด้าพร้อมแนะพร้อมกับแนะนําตัวว่า

''ฉันคือตัวแทนของเด็กกําพร้า ซึ่งเดินทางมาจากดาวเพื่อนบ้านของเธอ พ่อแม่ของฉันก็เจ็บป่วยและตายไปด้วยโรคเดียวกันกับพ่อแม่ของเอ ทิ้งเราให้สู้ชีวิตตามลําพัง ฉันมาถึงที่นี้เพื่อเป็นกําลังใจให้ท่านตามหายาวิเศษ''

"'ขอบใจเธอมาก สําหรับดอก ฮินารีแสนสวยหายากยิ่งนัก มันทําให้ฉันนึกถึงดอกไม้สีฟ้าเพื่อนของฉัน เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันคือไอด้าแล้วมาตามหายาวิเศษ" ไอด้ากล่าวขอบคุณและตั้งคําถามเด็กกําพร้าอย่างถัดถ้อยชัดคํา

''ข่าวตามหายาวิเศษของท่านแพร่ระบาดไปทั่วทุกทิศของดวงดาว จนถึงดาวพวกเรา และที่สําคัญก็คือเราไดพบกับเทพธิดาสีรุ้ง ซึ่งเดินทางไปถึงดวงดาวของเราพร้อมกับยาวิเศษ แฃะแจกจ่ายยาวิเศษให้กับบรรดาพ่อแม่เด็กๆซึ่งกําลังป่วยด้วยโรคเดียวกับท่านเทพธิดาสีรุ้งบอกพวกเราว่า เราจะได้พบกับผู้กล้าหาญซึ่งเป็นผู้มอบอํานาจยาวิเศษกลับไปรักษาคนนับ 10000 ล้านคนเราจึงได้ส่งข่าวจากท่านมายังพ่อแม่ของคนบนโลกมนุษย์ให้ปกป้องตัวเองจากโรคร้ายนี้ หากไม่อยากให้ลูกๆ ต้องกายป็นเด็กพิกานแล้วกําพร้าอย่างพวกเรา" เด็ก ญ ผู้ฉลาดกล่าวผิดวัยกับไอด้า

''ได้ซิ เราสัญญาว่าจะกลับไปบอกพ่อแม่ของเด็กทุกคนอย่างที่เธอต้องการ

''เทพสีรุ้งยังไม่เสร็จภารกิจที่ดวงดาวของพวกเรา แต่เมื่อรุ้งทอแสง ท่านจะได้พบกับเทพธิดาในไม่ช้า'' เด็ก ญ กําพร้าให้กําลังใจไอด้า

"จริงสินะ ฉันลืมสนิทเลยว่าเทพองค์ที่ฉันมาอยู่ที่นี้บอกฉันไว้ว่า ยาวิเศษได้มาจากทุกทิศของดาวเมื่อรุ้งทอแสงขณะนี้เพื่อนๆของฉันคือ สายลมเหนือ งูเผือกและดอกไม้สีฟ้า กําลังออกตามหายาวิเศษกันอยู่ทั่วทุกทิศ ฉันจะอดทนจนกว่ารุ้งสีทองจะทอแสงอย่างที่เธอว่า

''สู้ต่อไปไอด้าอย่ายอมแพ้

...........................................

เป็นหนังสือที่ตอนนั้นอ่านแล้วรู้สึกว่ามันช่างน่าประทับใจจริงๆ มันมีทั้งความรู้สึกเศร้าสะเทือนใจไปกับเด็กๆ และไอด้า ขณะเดียวกันก็เต็มเปียมไปด้วยกำลังใจ และความหวัง อยากได้หนังสือเล่มนี้มาเก็บไว้เหมือนกันแต่ก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหนดี ข้างล่างนี้เป็นลิ้งค์ตัวอย่างเรื่องนี้ แต่เน็ตเต่ามันโหลดไม่ได้ ท่านใดที่ผ่านมาเน็ตแรงๆ ลองโหลดไปอ่านดูได้นะเออ รับประกันความประทับใจจริงๆ ขอโบก

 

 

 ชื่อเรื่อง            :  ไอด้ากับยาวิเศษ
ผู้แต่ง/ผู้ร่วมงาน :  สินจิรา สินธุเสน, วิวัฒน์ โรจนพิทยากร, ไพฑูรย์ บุญภานนท์,
ภาพประกอบ      :  ปุสตี กาฬดิษย์, ผู้ร่วมงานอื่น ๆ
คำสำคัญ           : โรคเอดส์--ผู้ป่วย--การดูแล โรคเอดส์--การป้องกันและควบคุม
วันที่เผยแพร่      :  
สำนักพิมพ์         :  กรุงเทพฯ : ศูนย์พัฒนาหนังสือ กรมวิชาการ
หมายเลขชุด/รายงาน:  กลุ่มสร้างเสริมประสบการณ์ชีวิต
URI:  http://www.kids-d.org:8080/dspace/handle/123456789/824
ISBN:  9741010184
ปรากฏในกลุ่มข้อมูล: สุขศึกษาและพลศึกษา: ช่วงชั้นที่ 2
 
ทดลองอ่าน http://kids-d.org:8080/dspace/bitstream/123456789/824/1/ebook_pe_art_1_2_08004.PDF

 

edit @ 20 May 2009 02:13:16 by จิ้ง

Comment

Comment:

Tweet

ผมในตอนนั้นอ่านไม่ค่อยออก แต่ผมชอบให้คุณครูอ่านให้ผมฟังโดยแลกกับการที่ผม ถอนผมงอกให้คุณครูและท่านก็จะอ่านให้ผมฟัง ขนาดฟังคนเดียวผมยังฟังเลย และผมในสมัยนั้นยังไม่เข้าใจในเนื้อเรื่องเพราะยังเด็กนัก น่าจะอยู ประถม3-4ถ้าจำไม่ผิด แต่ที่จำได้ขึ้นใจคือ ชื่อเรื่องนี้แหละครับที่ยังอยู่ในความทรงจำของผมตลอดมา ไอด้ากับยาวิเศษ มันช่างวิเศษ จริงๆนึกถึงตอนยังเด็กเล็กแล้วมันมีความสุข ขอบคุณที่ทำให้มีหนังสือดีๆให้อ่าน สำหรับเด็กแล้วมันคือจุดเริ่มต้นให้เด็กชอบอ่านหนังสือ หรือจุดเปลี่ยนให้เด็กหันมาสนใจในการอ่าน

#8 By ต้นGodofwar (103.7.57.18|27.55.213.210) on 2013-07-10 22:13

เคยอ่านตอนเด็กๆค่ะ ตอนนั้นเพิ่งหัดอ่านหนังสือยังไม่เข้าใจเรื่องราวเลยค่ะ อยากกลับไปอ่านอีกแต่ก็หายไปแล้ว เป็นหนังสือเรื่อแรกที่อ่านค่ะทำให้ชอบอ่านหนังสือ

#7 By wewiw (58.9.63.184) on 2010-07-29 12:07

เป็นนิทานในความทรงจำในวัยเด็กที่ผมชอบมากเลย

#6 By ยส (112.142.15.7) on 2010-01-15 19:28

ถึงคุณสินจิรา สินธุเสน

โอ้ นี่เรื่องจริงหรือเปล่าค่ะนี้ รู้สึกยินดีจริงๆ ค่ะ อยากบอกว่าไอด้ากับยาวิเศษเป็นนิยายที่ตราตรึงใจมาจนถึงทุกวันนี้จริงๆ ถึงขนาดที่ว่าตัวเองอยากเขียนเรื่องราวแบบนี้ได้บ้าง และเห็นด้วยกับคุณสินจิราที่หากมีผู้ให้การสนับสนุน หนังสือเล่มนี่จะเป็นสื่อกลางไปถึงคนหลายๆ วัยให้เข้าใจถึงโรคร้ายภายในเรื่องนี้ได้

หลังจากที่อ่านนิยายเรื่องนี้ผ่านไปหลายสิบกว่าปีแล้ว ดิฉันก็ไม่เคยคิดเลยว่าวันนี้เจ้าโรคร้ายโรคนี้จะเข้ามาเยือนครอบครัวของดินฉันด้วย ดินฉันมีน้าชายคนหนึ่งค่ะ ซึ่งป่วยเป็นโรคนี้อยู่ และทำให้ย่าของดิฉันทุกข์ใจมากเพราะดูเหมือนน้าจะถอดใจกับชีวิตตัวเองและซ้ำเติมตัวเองด้วยการดื่มสุราจัดจนร่างกายทรุดโทรมหนักลงไปอีก

ดิฉันเองก็ตามหาหนังสือเรื่องนี้มานานแล้วแต่ดูเหมือนจะหยุดตีพิมพ์ไปหรือเปล่าก็ไม่ทราบเพราะหาไม่ได้เลย ดิฉันอยู่ที่จังหวัดร้อยเอ็ด(ชานเมืองเลยทีเดียว) ปกติก็จะแวะไปที่ห้องสมุดของตัวอำเภอบ่อยๆ แต่ก็ไม่ค่อยมีหนังสือมากนัก ส่วนใหญ่จะเป็นนวนิยายกุ๊กกิ๊กที่นักอ่านเดียวนี้นิยมอ่านกันมากกว่า หากคุณสินจิรายังพอมีหนังสือเล่มนี้ หรือมีการพิมพ์กับสนพ.ใด ในปัจจุบันดิฉันอยากขอรบกวนทราบข้อมูลเพื่อขอสั่งซื้อได้ไหมค่ะ
สวัสดีค่ะ ดิฉันได้อ่านความเห็นเรื่อง ไอด้า จาก blog แล้ว ไม่มีสิ่งใดจะเอ่ย นอกจากคำว่า ขอบคุณในนำใจที่แบ่งปันกัน และความเมตตาที่ท่านได้จากการอ่านนิทานแฟนตาซีเล่มนี้จะกระจายไปสู่สังคมประเทศในระดับกว้างต่อไป
หากได้รับการส่งเสริมเพื่อสาธาณะประโยขน์ โครงเรื่องของไอด้ากับยาวิเศษ น่าจะนำมาพัฒนาเป็นสือ่การเรียนการสอนในรูปแบของdrama อาจเป็นหุ่นมือสำหรับเด็กเล็ก หรือละครสำหรับเด็กโตได้

จากใจผู้เขียน
สินจิรา สินธุเสน ค่ะ จะพยายามส่งหนังสือให้หากท่านใดต้องการไปประจำในห้องสมุด ดิฉันพอมีหนังสือเหลืออยู่
ดิฉันเขียนเรื่องนี้ สิบปีมาแล้ว แต่ไปอยู่ต่างประเทศนานจนลืม ดีใจค่ะที่มีผู้อ่าน ขอบคุณจริงๆที่ท่านเห้นประโยชน์

#4 By สินจิรา สินธุเสน (58.8.101.61) on 2009-08-08 14:46

ไม่เคยอ่านแฮะ - -"

เอ้อ ป๋างับ มารับ Tag ด้วยเน้อ

http://seldom.exteen.com/20090514/tag

หน้านี้เลยงิ อิอิอิ อยากอ่าน *-*

#3 By .+*[$nowdroP]*+. on 2009-05-20 17:13

เคยอ่านเหมือนกันพี่จำได้ๆเรื่องนี้แต่มันนานมากแล้วนะเนี่ย ไอด้ากับยาวิเศษ ตอนนี้ก็ชอบอ่านเรื่องเจ้าชายน้อยอ่ะ เป็นหนังสือที่ดีมากๆเลย

#2 By on 2009-05-20 02:22

ชอบอ่านเหมือนกันเรื่องนี้อ่ะ

#1 By Popopure on 2009-05-20 01:13