เอนทรี่ เก็บตก วันวานของเด็ก 16 คนหนึ่ง

 พอดีวันนี้เห็นหลานชาย (ลูกของน้านะ ไม่ใช่ของลูกน้อง เดี๋ยวจะเข้าใจว่าเจ้าของเอนทรีแก่แล้ว) เอาสมุดลายไทยเก่าๆ เล่มหนึ่งมาเขียนเล่น

เอ๋... คุ้นๆ แฮะ พอหลานไม่อยู่เลยเอามาเปิดดู

ก๊ากกกกก นี่มันบันทึกของข้อยนี่หว่า =[]=!!!

หน้าแรกลงวันทีไว้เมื่อ 8 กรกฎาคม 2542

นับก่อน 1 2 3 4..... กร๊ากกกก 10 ปี!!

 จุ๊ๆ -*-

เรามาแอบอ่านบันทึกเด็ก 16 คนนั้นกันเถอะ เนื้อหาบางส่วนจำเป็นต้องทำการเซ็นเซอร์และตัดตอนเนื่องจากมันอนาจารเกินกว่าจะออกอากาศได้หมด ความเห็นใน(....)คือความเห็นในปัจจุบัน

 

โบราณวัตถุ

 

 

8 กรกฎาคม 2542

เริ่มสงสัยว่าตัวเองเป็นโรคประสาทอ่อนๆ ขึ้นมาแล้ว เมื่อก่อตอนดึกๆ มักจะตื่นมาเพราะได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้ ต่อมาไม่นานก็รู้ว่านั่นเป็นเสียงของแม่เอง แต่นนี้สิ มันได้ยินขึ้นมาอีก ทุกที ทุกเวลาเลย ทำให้ปวดหัวตุบๆ คิดอะไรไม่ออก หลังจากนั้นก็เบลอๆ ยังไงไม่รู้ (แหม มีจิตนาการตั้งแต่เล็กแต่น้อยนะ  = =")

 ทำยังไงก็ไม่หายขาดสักที ถึงจะมีช่วงหายไปบ้างแต่ไม่นานก็กลับมาอีก เหมือนกับว่าคอยตามหลอกหลอรงั้นแหละ เมื่อก่อนกลัวๆ แต่ตอนนี้ชักชินแล้ว เคยตามเสียงนั้นไปแต่ก็ไม่รู้ว่ามันมาจากไหน ดูมันใกล้ๆ แต่หายังไงก็หาไม่เจอ

โอ้ย~ นี่มันอะไรกันโว้ย~ ปวดหัวจะระเบิดอยู่แล้ว

 

30  กรกฎาคม 2542

วันนี้ขาดเรียนอีกแล้ว นับๆ ดูก็ 7 วัน (ป๊าด =[]=) แล้วที่ขาด แต่ยังดีที่วันที่ขาดส่วนมากเป็นวันหยุดราชการ (ก็ว่าไป = =) ถ้าขาดจริงๆ ก็แค่ 3 วัน ตอนเช้าฝนตกลงมาหนักพอดู ทำให้คิดถึง...ตื๊ดด... (เซ็นเซอร์) ขึ้นมาอีก แผลดูท่าจะดีขึ้นมาก แต่ช่างเหอะ อ๊า----ก กะจะไปถอนฝันแต่ฝนตกทั้งวันเลยไปไม่ได้ ต้องทนปวดไปอีก 3 วันเชียวทรมานชมัดเลย ตกดึกทีไรก็ปวดทุกที ไม่ได้หลับได้นอน 7 วันมานี้ไม่รู้เราทนมาได้ยังไง (ทนไม่ทนแกก็ทนมาตั้งสิบปีแหละ เพราะฉันเพื่งพามันไปถอนเมื่อต้นปีนี่เอง แกรู้ไหมต้องเอาหมอกับผู้ช่วยตั้ง3คนถึงจะดึงฟันซี่นั้นออกมาได้ =A=lll) น่าเบื่อจัง อาทิตย์หน้าจะสอบแล้วสินะ คงต้องเริ่มอ่านหนังสือบ้าง (อ่านบ้างเรอะ มิน่าเกรดเน่าทั้งชาติ)

 

1 สิงหาคม 2542

โอย--------ย ทนมานจังเลย อยากกินไอศรีมจังเลย อยากกินมันฝรั่ง อยากกินขนมปัง อ๊าก เมื่อไหร่จะหายซักที วันนี้นอนทั้งวันเลยฝันแปลกๆ ด้วย ขาดเรียนซะนานรู้สึกลืมๆ เรื่องที่โรงเรียนซะแล้วสิ หึ หึ หึ ไปโรงเรียนเมื่อไหร่ต้องกินขนมเปี๊ยให้ได้เลย (นี่ขนาดมันปวดฟันนะนี่)

 

3 สิงหาคม 2542

Ha Ha ในที่สุดก็วาด galuga ได้ (ผิดๆ จริงๆ แล้วมันชื่อ Laguna เฟ้ย)  Wa---- Ha---- Ha (นี่ตูติงต๊อกแบบนี้มานานขนาดนี้เชียวเรอะ =A=)  เป็นห่วงเรื่องสอบจัง นี่ถ้าเขาเลือนวันนี้ เราหมดโอกาศสอบเลยนะเนี๊ย (ยังดีที่มันยังห่วงเรื่องเล่าเรียนอยู่บ้าง) อือ---อ อยากได้ เกมเมอร์ สเปเชีล กราฟฟิค FF8 จังเลย เล่มละตั้ง 60 บาทแนะ Oh------no อยากได้ (กรรม คิดถึงเรื่องเรียนแค่ 2 วิ)

4 สิงหาคม 2542

โห่-----! ลางสังหารเป็นจริงครับท่าน Ha Ha Ha หัวเราะทั้งน้ำตา อา~ อยากเล่นเกมจัง สอบเสร็จแล้วไปเล่นเกมดีกว่า ha ha ha จริงสิมีเกม ซามูไรสปิริตลองเล่นดูดีกว่า อื่อ----อ พอจะมีหนังสือเฉลยเกมนี้เหลือรึเปล่านะ(ตูยอมมันจริงๆ ในหัวมันไม่มีอะไรเลย =[]=)

ไม่สบายตั้งอาทิตย์น้ำหนักลดลงไป 2 กิโล เพื่อนมันแซวว่าผอมลงอีกแล้ว อาทิตย์ก่อนก็กินยาแทนข้าวเลย ร่างกายเราทำไมมันปวกเปียกแบบนี้น๊า จริงสิพัดนี้กินข้าวไม่ค่อยตรงเวลาด้วย หนึ่งวันกินแค่สองมื้อเอง (555+ จะบอกให้ว่าทุกวันนี้แกกินข้าววันละมือเว้ย) เฮ้ย----- ทำไงดีเนี๊ย นอนไม่หลับเลยพรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าด้วย ไม่อยากใช้นาฬิกาปลุกซะด้วย ก็เสียงมันค่อยเหมือนชาวบ้านเขาซะเมื่อไหร่ หนังสือที่สั่งไปไม่รู้จะมาเมื่อไหร่ นี่ถ้าส่งมาผิดอีก จะโทรไปด่าถึงที่เลย ถ้าหนังสือไม่ออกมา เขียนรายชื่อสั่งซื้อมาทำไมว้ะ งี้มันหลอกลวงประชาชนนี่หว่า (.......... = =lll)

8 สิงหาคม 2542

ดูบอลซะดึกเลย พรุ่งนี้ต้องไปโรงเรียนแล้วแท้ๆ ทำไม 2 วันมันถึงได้รวดเร็วแบบนี้นะ จะบ้าตาย จดหมายเขียนไว้หาย ไม่น่าจะหายได้ก็จำได้ว่าเก็บไว้ในสมุดวาดรูปบนโต๊ะ จะหายไปได้ไง ตอนเที่ยงยังมีอยู่เลย ต้องมีใครหยิบไปแน่ๆ แถมพักนี้รู้สึกมีคนเข้ามาในห้องด้วย น่าโมโหชมัด (โลกของข้าใครห้ามล่วงล้ำใช่มะ - -") อา---- พักนี้ฝันแปลกๆ เมื่อคืนฝันว่าว่ามีผู้หญิงมาชอบ ( กรี๊ดดดดด!!!=[]=) ไม่เอาน่า ฝันเห็นHomoดีกว่า (กร๊ากกกกก นี่ตูมีความเป็นYมานานแล้วเหรอเนี่ย กร๊ากๆๆๆ)

 

18 สิงหาคม 2542

Ha Ha ฟุตบอลชนะจ้า---- ดีใจจังมีคนเขียนจดหมายมาหาเราด้วย เราเพิ่งมีPF เป็นผู้ชายครั้งแรก ไม่รู้จะคุยกันได้นานแค่ไหน แต่ก็จะให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ อา---- อยากได้สติกเกอร์ลายการ์ตูนเพิ่มจัง ที่ซื้อไว้ใกล้หมดแล้ว (อืม..... โลกของเราเมื่อก่อนมันเป็นแบบนี้นี่เอง หงึกๆ)

 

20 สิงหาคม 2542

ง่วงนอนจังเลยวันนี้

 

8 ตุลาคม 2542

มีจดหมาย (รัก) มา เรารู้ว่าเขาเป็นคนดีมาก แต่เราเป็นเพื่อนกันได้ไหม (ยังมีคนตาบอดมาชอบแกได้นะ)

 

5 พฤศจิกายน 2542

วันนี้แข่งกีฬาสีจริงๆ ก็จัดมาตั้งแต่วันที่ 3 แล้ว วันนี้มีแข่งเฉพาะกีฑา โอ้ สีชมพูไม่ค่อยติดอันดับกะเขาเลย ฟุตบอลก็ตกรอบแรกไปแล้ว แต่ว่ากองเชียร์สนุกที่สุด แค่นี้ก็เอาวะ วันนี้ก็หนาวเหมือนเดิม

 

14 กุมพา 2543

วันนี้ซื้อดอกกุหลาบมา แต่ไม่ได้ใครหรอก

 

10 มิถุนายน 2543

พักนี้มีเรื่องมากหมายโถมเข้ามา เหนื่อยมาก อีกไม่นานงานก็จะเสร็จแล้ว งานที่อุตส่าห์เขียนมาถึง 3 ปี พ่อกับแม่ไม่ชอบมัน เขาบอกว่าเรางมงาย เราเสียใจมาก รู้สึกท้อแท้อย่างบอกไม่ถูก เราไม่เคยได้รับกำลังใจจากใครเลย มีแต่คนที่พูดให้เสียใจ แต่ว่าเราก็ไม่ได้คาดหวังอะไรกับมันมาก เพราะเรารู้ว่าเราต้องผิดหวัง เราเกิดมาเพื่อผิดหวัง ถ้าหากนี้ไม่ผ่านก็หมายความว่าทุกอย่างต้องจบลง แต่เราอยู่โดยขาดมันไม่ได้ เราคงเกินจะเยียวยาแล้ว ไม่อยากป่วยให้พ่อแม่รู้ เพราะกลัวว่าเขาจะหาว่าเป็นเพราะมัน หาว่าเราไม่เคยคิดเรื่องอื่นนอกจากมัน เรารัก เราชอบ แต่ทุกคนไม่เห็นด้วย อะไรๆ ก็จะให้เลิกๆ ถ้าเราพิสูจน์ให้เขาเห็นไม่ได้ เขาก็จะเอามันไปจากเรา

ไม่เอา ไม่ยอมหรอก เราไม่ยอม

 

8 สิงหาคม 2543

วันนี้ได้ใบเชิญพบผู้ปกครอง เพราะผลการเรียนตก (ก็สมควร.... = =)

 

5 กันยายน 2543

ซวยแล้วสิตู รู้สึกว่าเราจะชอบ...ตื๊ด... คนนี้จัง เราอยากเป็นเพื่อนกับเขาจัง คิดว่าเราคงเข้ากันได้นะ

 

6 กันยายน 2543

เฮ่อ--- ยิ่งนานยิ่งอยากพูดด้วย แต่ไม่กล้า กลัวเพื่อนมันจะหาว่าใฝ่สูง เราอยากเป็นเพื่อนกับ ....ตื๊ด... ทำยังไงดีน๊ะ เขาต้องเป็นคนที่คุยด้วยแล้วสนุกมากแน่ๆ

 

13 กันยา 2543

วันนี้มีโอกาสต่อปากต่อคำกับ ...ตื๊ด... แต่ในฐานะผู้บรรยายและผู้ฟังมากกว่า ดีใจมากๆ แต่ เฮ่อ---- เพื่อนบอกว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว เป็นเด็ก ม.5 อือๆๆๆๆๆๆ (โถ่ๆ = =)

 

17 ตุลาคม 2543

อาทิตย์ก่อนไปเอ็นฯ แต่คงไม่ติดหรอก

 

13 กุมพา 2544

เราได้คุยกับ ...ตื๊ด... แล้ว (ก๊าก รักต้องห้ามยังไม่จบเว้ย) ก็เพราะว่าเขามาขอให้เราวาดรูปให้นั่นแหละ เลยทำให้มีโอกาสคุยกันมากขึ้น วันที่เราวาดรูปเสร็จก็เลยเอาไปให้ เพื่อนของเขาเลยแซวว่า

'นายจะส่งไปง้อแฟนเหรอ?'

...ตื๊ด... ทำท่าอายๆ  เราเลยแซวบ้างว่า

'เราอุตส่าห์ลัดคิวให้ ถ้าง้อไม่ได้โดนจับหักคอแน่'

... ตื๊ด... ทำหน้าทะเล้นให้ เพื่อนๆ ก็เลยแซวกันใหญ่ .... มันปวดหัวใจเหลือเกิน (โถ่ๆ =____=")

วันนีเราต้องเข้ากลุ่มเกษตรรายงาน กลุ่มเราได้นั่งใกล้กลับกลุ่ม...ตื๊ด... ขณะที่รอคิวออกไปรายงาน เราเลยคิดปัญหามาทายจอร์จปรากฏว่าเขาตอบไม่ได้ คือถามว่า มีดินสอวางอยู่ 15 แท่ง ให้เอาออก 6 แท่ง แต่ต้องทำให้ที่เหลือเหลือ 10 เท่ง จอร์จก็คิดๆๆๆ ปรากฏว่า...ตื๊ด...กับเพื่อนอีกคน รู้คำตอบเลยเข้ามาแซวจอร์จว่า

'ฉันให้เวลาแกคิดทั้งคาบเลยเอ๊า'

จอร์จเลยโมโหแต่ก็ตอบไม่ได้ เราเลยหัวเราะแล้วบอกว่า ขี้เกียจรอ มาจะเฉลยให้ จอร์จก็บอกว่าอย่าเพิ่งเฉลย ...ตื่ด... เลยพูดกับเราว่า

'อย่าเพิ่งเฉลย ให้มันคิดดู'

เราก็มัวแต่ขำกลิ้งเพราะจอร์จหาคำตอบไม่ได้สักที สุดท้ายก็ไม่ได้เฉลยเพราะต้องมาตอบคำถามวิชาเกษตร กลุ่มเรากับ...ตื้น... ต้องเปลี่ยนกระดาษคำตอบกันเฉลย แต่จอร์จยังโมโหที่ถูก ...ตื๊ด...กับเพื่อแกล้ง เลยบอกอาจารย์ว่าไม่อยากเปลี่ยนกระดาษคำตอบกับกลุ่มนี้เพราะนิสียไม่ดี กลุ่ม...ตื้ด...เองก็บอกว่า ไม่อยากเปลี่ยนด้วยเหมือนกัน แต่อาจารย์บอกว่าเลือกไม่ได้ต้องเปลี่ยน ...ตื่ด... เลยโผล่หน้าเข้ามายื่นกระดาษข้อสอบของเขาให้เรา แล้วบอกว่า

'คนอื่นเราไม่ให้ตรวจ เราจะให้เธอตรวจคนเดียว'

(โถ่ๆ มาหลอกให้อยากแล้วจากไป กระซิกๆ)

 

26 กุมพา 2544

วันนี้สอบวันแรกยากมาก------กส์ แต่ว่ายังไงก็ไม่ยอมตกหรอก กับเพื่อนๆ ก็ยังสนุกสนานเหมือนเดิม ก็ใกล้จากกันแล้วนี่นา อีกแค่ 2 วันเท่านั้นชีวิตนักเรียน ม.ปลายก็จะจบลงแล้ว แต่ยังหาที่เรียนต่อไม่ได้เลย กับ...ตื่ด...ก็ยังธรรมดาคอยกวนส้นอยู่ทุกวัน แต่ความทรงจำชีวิตนักเรียนมัทธยมนี่มันวิเศษจริงๆ พูดแบบนี้รู้สึกตัวเองเป็นผู้ใหญ่จัง มีหลายเรื่องที่ยังค้างคาแต่ก็เป็นความรู้สึกดีๆ

28 กุมพา 2544

วันนี้สอบเป็นวันสุดท้ายก็เลยนัดว่าจะมีงานเลี้ยงอำลากัน 6 โมงเย็น แต่กว่าจะปลีกตัวไปได้ก็นู้นทุ่มหนึ่งนู้น ไปถึงก็มีอาจารย์กับเพื่อนๆ มากันพอสมควร เพื่อนๆ ชมว่าวันนี้น่ากรัก แต่ก็งั้นแหละ เพราะ...ตื๊ด... ไม่มา งานก็เลยกร่อยๆ (หวังแอบมีความหวัง - -") สักพัก ...ปื๊ด... มาสะกิดบอกว่ามีเรื่องอยากคุยด้วย เราเลยบอกว่ามีอะไรก็ว่ามาสิ ...ปืด... บอกว่าอยากคุยกันข้างนอก แต่เราไม่ยอมไปให้เขาพูดที่นี่ ...ปื๊ด... ทำท่าอายๆ แล้วบอกว่า

"เรารักเธอ"

เราตะลึงตาค้าง โชคดีที่คนอื่นคงไม่ได้ยินหรือสังเกต แต่

โอ๊ยๆๆๆ อาย อายมาก อายยยยยยยยย ทำไมมันเป็นงี้ไปได้ว้ะ!!!

 

.................................... จบบันทึกนักเรียนม.ปลาย....................................

เก็บตกวัยนักศึกษา (เล่มเดียวใช้คุ้มจริงๆ)

17 มีนา 2546 จนจบ - -"

 

edit @ 9 May 2009 23:31:40 by จิ้ง

Comment

Comment:

Tweet

ง่า ไม่ได้เหรองิ ชีช้ำ T.T

ลองกดชิพแล้วลากดูงิ จะทำได้ไหวหว่า =A=

#6 By .+*[$nowdroP]*+. on 2009-05-11 19:21

ป๋า~~~ มารับ Tag ไปทำด้วยเน้อ อิอิอิ

#5 By .+*[$nowdroP]*+. on 2009-05-10 22:28

ตกลงจิ้งวายด้วยเหรอเนี่ย 555+เพิ่งรู้

เรื่องเขียนไดอารี่ นี่ไม่เคยทำเลย ขนาดอาจารย์บังคับให้เขียนส่ง ก็ยังเขียนมั่วรวบยอดวันก่อนส่ง

ตอนนี้ชักนึกเสียดายแล้วล่ะ^^

ปล. ชอบ "ติ๊ด" และ "ปื๊ด" จัง น่ารักอะ

#4 By ทราย (114.128.188.35) on 2009-05-10 03:48

=[]=!!! บันทึกรักของป๊ะป๋า!!!!

ทำไมความวายจึงอยู่ในสายเลือดมากกว่าความเฮชล่ะป๋า (ฮา)

แล้วตอนนี้ยังติดต่อกับ "ติ๊ด" และ "ปื๊ด" อยู่อีกรึเปล่างิ? อิอิอิ

#3 By .+*[$nowdroP]*+. on 2009-05-09 19:47

^^

ยินดีที่ได้รุ้จักคร่า

บันทึกรักมอปลายของลุงจิ้ง =[]=!!!

ไม่เอาน่า ฝันเห็นHomoดีกว่า (กร๊ากกกกก นี่ตูมีความเป็นYมานานแล้วเหรอเนี่ย กร๊ากๆๆๆ) ===> 55555 ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!! ปกปิดมาได้ตั้งนานนะเนี่ย ฮา~

#1 By : : sicha : : on 2009-05-09 17:30